Nieuws

Een eerlijke, open brief

Terwijl het water begint te koken om yoghurt mee te maken voor morgen kijk ik (Marijke) naar buiten. Het is zonnig, geen wolkje aan de lucht. De was zal in ieder geval wel drogen, twee weken geleden was het andersom en hing ik dezelfde was drie keer op. Er is geen buienradar of droger. Maar nu heeft het al een week niet geregend, misschien dan toch het water opnieuw gebruiken voor iets anders. De watertank is bijna leeg. Ik zucht en bid om regen, … opnieuw.

Ik ben moe, de afgelopen nachten heb ik geprobeerd fotoboeken van de kinderen te bestellen bij Kruidvat. Maar of het internet ligt eruit of de stroom valt weg voor een aantal uur. En ik wil zo graag die 50% korting die morgen is afgelopen. Het scheelt meer dan €100. Terwijl ik het ontbijt op tafel zet, spiek ik op het scherm van de laptop, helaas, hij is weer opnieuw begonnen. Ik bid…

De boodschappen van gisteren staan nog op het aanrecht, ik begin met het schoonmaken van de producten, iets wat ik altijd doe. Terwijl het water zwart wordt, merk ik dat 1 van de producten toch open was. Het is beschimmeld. Ook al let ik altijd goed op, ik zie weleens iets over het hoofd. De groente en het fruit van de markt laat ik weken in water met zout. Ik heb meerdere keren een kindje zien plassen op de grond, sindsdien was ik ze extra goed.

De rest van de morgen gaat voorbij, Ruth geeft de kinderen les terwijl ik de voordeur probeer te maken, de stereo probeer te redden van een groot mierennest en baal van de slappe kinderstoel waar de plank steeds uitvalt. Kon ik maar even naar de Ikea of gewoon de Gamma. Een bestelling duurt tenminste 3 maanden.

Piet krijgt een email dat de papieren waar hij al een tijd op wacht weer vertraging op hebben gelopen. Hierdoor mag hij nog niet beginnen met zelf vliegen. Hij is vandaag thuis en gaat voor de vierde keer naar de garage met de auto. Een week geleden kwam er een grote steen in de ruit, net niet door, maar de ruit is helemaal kapot. Het lukt maar niet om een nieuwe te bestellen. Eerst wel op voorraad, toen niet. Toen vroegen ze veel te veel geld, en toen we meer als de helft eraf hadden gepraat blijkt die kerel nu op vakantie te zijn gegaan en niemand weet er wat vanaf.

Het is nog maar het begin van een nieuwe dag, maar mijn hoofd zit al vol met zorgen en frustraties. ’s Avonds ben ik nog steeds aan het proberen het fotoboek te laden. Om 10 uur zal de stroom uitgaan, ze hadden gezegd dat de problemen met de stroom nog 2 weken zouden duren. Het laden van het album duurt 13 uur, als hij niet weer opnieuw begint. Ik bid om een wonder.

Na 10 uur gaat de stroom niet uit. En als iedereen op bed ligt ga ik verder, ik heb nog een paar uur voor de actie afgelopen is. Tegen beter weten in hoop ik dat het nu wel lukt. Maar helaas. Ik blijf proberen tot half 2. Het lijkt nu goed te gaan. Ik bid en ga naar bed. Die nacht controleer ik een paar keer en hij blijft laden. Ook de stroom blijft de hele nacht aan. Ik dank God.

's Morgens, een half uur voor de actie voorbij is, heb ik de fotoboeken besteld, het is wonderlijk genoeg gelukt. Die morgen begint met een strak blauwe lucht, maar ’s middags barst een enorme bui los. De tank is weer halfvol.

Dankbaar voor de zegeningen kijk ik naar Joël die met een brede glimlach de kamer binnenkomt lopen. Onbezorgd en altijd vrolijk. Joël, betekent de Heere is God, Hij is getrouw. En God laat me vol liefde weer zien hoe ik alleen keek naar de dingen die mis gingen en die ik niet had. Er waren ook zoveel zegeningen, dat je groente kúnt kopen op de markt. Dat de zon scheen. Dat Ruth er is, dat de kinderen les krijgen en het goed gaat. Dat de steen niet door de ruit is gegaan, dan had hij Piet in het hoofd geraakt. Dat we eten hebben, onderdak en nog zoveel meer. Dat we elkaar hebben. Wij zien (nog) niet de voorzijde van het borduurwerk, maar God vraagt mij Hem te vertrouwen en Hem te volgen. Beschaamd leg ik opnieuw mijn leven in Zijn Handen en weet ik, Hij houdt oneindig veel van mij. En dat is genoeg. Ik bid dat ik de volgende keer dit zal vasthouden als het weer tegen zit. Ik kijk naar Joël en zie de kinderlijke afhankelijkheid, onbezorgdheid en onvoorwaardelijke liefde. Zo vraagt God mij om Hem te volgen. In Zijn voetstappen, geen makkelijke reis, maar wel een behouden aankomst.

Nieuwsbrief

Wilt u op de hoogte blijven? Schrijf u in en ontvang de nieuwsbrief per e-mail!

Lees meer